Lieve mams,
Gisteren hebben we jou dan voor de aller aller laatste keer gezien....
Het was zwaar, maar wat was het een mooie dienst...
Ik weet gewoon zeker dat je mee hebt gekeken, en dat ook jij het hebt gewaardeerd......Wat waren er veel van jouw carnavals vrienden.....en wat kreeg je veel bloemen en mooie woorden......
Vanmorgen zat ik hier met de telefoon in mijn hand, wilde je bellen en pas toen hakte het er opnieuw in.....dat zal nooit meer kunnen.....heb toen even gehuild; zat nog alleen de kids sliepen nog, en Mario was al weg...Mam, ik huil omdat ik je mis hoor, niet omdat ik er geen vrede mee heb.....tis gewoon ook allemaal zo dubbel nu.....Jij mag rusten; heus dat heb je verdiend na jouw stoere en dappere gevecht....Ben zo trots op jou!!
Donderdag gaan we dan jouw huisje leeg halen en opruimen..........daar kijk ik niet echt naar uit, maar ja; ook dit moeten we doorstaan, en ook dit zullen we met liefde voor jou doen.....
Ik voel telkens weer jouw aanwezigheid mams, ook gisteren toen ik daar stond om een gedicht voor jou op te dragen.....ik kreeg het heel eventjes moeilijk; maar toen Mario bij me kwam staan, toen was het net alsof ook jij je hand op mijn schouder legde......dankjewel mam! Zag je ook hoe Elvira en Monica elkaar troosten...... wat hadden die twee kleintjes een verdriet.....Dat was echt even moelijk mam, maar toen ze saampjes ieder op een knie zo bij me zaten, heb ik ze gezegd dat huilen mocht dat hun traantjes de pareltjes waren van hun ziel, en dat jij ieder traantje tot een mooie ketting zou rijgen.......Ook Michelle had het erg moeilijk, maar gelukkig was daar Joycie die haar kon troosten......Ennio kan maar niet begrijpen dat je er nu echt niet meer bent, heeft ook aldoor huilbuien en snapt maar niet waarom zijn ogen zo prikken en zeer doen...Ik moet hem zeker in de gaten gaan houden, want hij zit echt eventjes vast lijkt het wel....
Mams, we zijn allemaal zo moe......maar och dat komt wel weer goed. Heb je nu wel met Johan, Jaap, Jaques-Leon, Hans, Pricilla en al die anderen die nu bij jou zijn mogen praten? Hoe is het daarboven mams, is het daar echt zo mooi als ik denk?
Ik mis je, en dat doet pijn...heel veel pijn, maar omdat ik weet dat jij nu geen pijn meer hoeft te voelen, en dat je niet meer zo hoeft te vechten, kan ik ook met veel liefde en dankbaarheid terug kijken.....
Lieve mams, ik hou van jou, heel dikke knuffeltjes en kusjes van ons allemaal.......
